நாவினிற் பரவிப் பல்கா னனை கமழ் நறுந்தண் போது

தூவி வீழ்ந்திறைஞ்சு நாகச் சூட்டொளிர் மணியின் சோதி

மேவலாற் பஞ்சியூட்டி விளங்கிய வண்ணங் காட்டும்

ஆவுடை மாது செம்பொன் அடி துணை சென்னி வைப்பாம்.

பொருள்: பக்தனே! சங்கரன்கோவிலில் குடிகொண்ட ஆவுடையம்மனை (கோமதி) நாவினால் புகழ்ந்து பாடு. அவளுக்கு நறுமணம் மிக்க அரும்பு மலர்களைத் தூவு. உச்சியில் நாகமும், பிரகாசிக்கின்ற ரத்தினக்கற்களின் ஒளியும் உடைய அவளது திருவடியில் உனது சிரசை வைத்து வணங்கு.