90ஸ் Vs 2Kஸ் : தமிழ் சினிமாவில் மொத்தமாக மாறிய காதலின் முகம்

தமிழ் சினிமாவில் காதல் என்னும் உணர்வு மாறாமல் இருந்தாலும், அதை அணுகும் பார்வையும் திரையில் காட்டும் விதமும் காலத்திற்கு ஏற்ப வடிவம் மாறிக் கொண்டேதான் இருக்கிறது. 90ஸ் காலகட்டத்தின் கவித்துவமான பிரமை, 2000ஸ்களின் ஸ்டைலிஷான ரசனை, மற்றும் இன்றைய 'Gen-Z' தலைமுறையின் மிக யதார்த்தமான, நடைமுறை சார்ந்த அணுகுமுறை என தமிழ் சினிமா காதலின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களைக் கண்டுள்ளது. இந்த மாற்றங்களைச் சில முக்கிய திரைப்படங்களின் பின்னணியில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

1. தேடலும் காத்திருப்பும்: 90ஸ்களின் காவியக் காதல்
90களில் காதலின் பிரதான அழகே 'காத்திருப்பு' தான். மொபைல் போன்களோ, சோஷியல் மீடியாவோ இல்லாத அந்த காலத்தில், ஒருவரை ஒருவர் தொடர்புகொள்வதே ஒரு மிகப்பெரிய போராட்டமாகவும், அதே சமயம் சுவாரஸ்யமான அனுபவமாகவும் இருந்தது. இதை வித்தியாசமான காதல் கதைகளாக காட்டினார்கள். காதலை வெளிப்படுத்தாமல் காதலிப்பது, பார்க்காமலேயே காதலிப்பது, ஒரே பார்வையில் காதல் வருவது என பல வித்தியாசமான வடிவங்களில் கொடுத்தார்கள்.

காதல் கோட்டை (1996): முகத்தைப் பார்க்காமலேயே, கடிதங்கள் வழியாக மட்டுமே மலரும் காதலைச் சொல்லி அன்றைய தலைமுறையைக் கட்டிப்போட்ட படம். கமலி அனுப்பும் கடிதத்திற்காகவும், சூர்யா அவளைத் தேடிச் செல்லும் பயணத்திற்காகவும் ரசிகர்கள் திரையரங்கில் தவமாய் இருந்தனர்.

காதலன் (1994) & காதலுக்கு மரியாதை (1997): ஒரு பஸ் ஸ்டாப்பில் பார்ப்பது, ஜாடை காட்டுவது, தூது விடுவது எனத் தொடங்கிய காதல், குடும்பம் மற்றும் சமூக எதிர்ப்புகளைத் தாண்டி எப்படி வெல்கிறது அல்லது தியாகம் செய்யப்படுகிறது என்பதை நெகிழ்ச்சியாகக் காட்டின.

இக்காலகட்டத்தில் காதல் என்பது ஒரு 'தெய்வீக உணர்வாகவும்', காதலர்கள் ஒருவருக்காக ஒருவர் உயிரையே கொடுக்கும் தியாக மனப்பான்மை கொண்டவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டனர்.

2. ஸ்டைலும் உணர்ச்சியும்: 2000ஸ்களின் மாற்றக் காதல்
2000ம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் தொழில்நுட்பத்தின் வருகை (லேண்ட்லைன், பேஜர், ஆரம்பகால மொபைல்கள்) காதலின் பரிமாணத்தைச் சற்று மாற்றியது. மணிரத்னம், கவுதம் மேனன், ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் கூட்டணியில் காதல் மேலும் அழகியலாகவும், 'ட்ரெண்டி'யாகவும் மாறியது.

மின்னலே (2001) & அலைபாயுதே (2000): முதல் பார்வையிலேயே காதலில் விழுவது, பைக் ரைட்கள், கல்லூரி வளாகக் காதல் என இளைஞர்களின் லைப்ஸ்டைலை பிரதிபலித்தன. 'அலைபாயுதே' படம் திருமணத்திற்குப் பின் தம்பதியருக்குள் வரும் யதார்த்தமான சிக்கல்களைப் பேசி ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கியது.

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா (2010): உன்னைப் பார்த்த உடனே பிடிச்சு போச்சு எனத் தொடங்கும் கார்த்திக் - ஜெஸ்ஸியின் காதல், காதலில் இருக்கும் தீவிரத்தையும், அதைத் தொடர முடியாத போது ஏற்படும் பிரிவின் வலியையும் மிக அழகாகவும் கவிதையாகவும் காட்டியது.

2000களில் 'தேவதாஸ்' பாணி சோகங்கள் குறைந்து, காதலின் அழகும், பிரிவின் வலியும் ஸ்டைலிஷான இசையுடனும் காட்சி அமைப்புகளுடனும் பரிமாறப்பட்டன.

3. 'நோ பில்டர்' யதார்த்தம்: Gen-Z தலைமுறையின் நவீனக் காதல்
இன்றைய Gen-Z (Generation Z) தலைமுறையின் காதல் என்பது முந்தைய தலைமுறையினரிடமிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. சோஷியல் மீடியா, இன்ஸ்டாகிராம், டேட்டிங் ஆப்ஸ் நிறைந்த உலகத்தில் வாழும் இவர்கள், காதலை கவிதையாகப் பார்க்காமல் 'நடைமுறை வாழ்க்கையாக' பார்க்கிறார்கள்.

லவ் டுடே (2022): இன்றைய டிஜிட்டல் காதலின் அத்தனை உண்மைகளையும், போலித்தனங்களையும் தோலுரித்துக் காட்டிய படம். போனை மாத்திப் பாருங்க என்ற ஒரே வரியில், இன்றைய தம்பதியருக்கு இடையே இருக்கும் ரகசியங்கள், சந்தேகங்கள், இன்ஸ்டாகிராம் சாட்களின் ஆபத்துகள் என எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாகப் பேசியது.

திருச்சிற்றம்பலம் (2022) & ஜோ (2023): காதல் என்பது முதல் பார்வையில் வருவது அல்ல; ஒருவருக்கொருவர் கொடுக்கும் 'புரிதல்' மற்றும் 'ஆதரவில்' தான் இருக்கிறது என்பதை இவை உணர்த்தின.

டிராகன் (2025): நவீன காலக் காதலில் இருக்கும் 'கமிட்மென்ட் பயம்', தனிநபர் எல்லைகள் மற்றும் சுயமரியாதை போன்ற கருத்துகளை மையமாகக் கொண்டு, பிரேக்கப் ஆன பிறகு அழுது புலம்பாமல் 'மூவ் ஆன்' செய்யும் மனநிலையை யதார்த்தமாகக் காட்டுகிறது.

இன்றைய Gen-Z படங்களில் கதாநாயகிகளும் 'பாவாடை தாவணி' தேவதைகளாக இல்லாமல், சொந்தமாக யோசிக்கும், பிடிக்கவில்லை என்றால் நேரடியாக 'நோ' சொல்லும் சுதந்திரமான பெண்களாக உலா வருகிறார்கள்.

90களில் காதல் என்பது 'தேடலாக' இருந்தது; 2000களில் அது 'கனவாக' இருந்தது; ஆனால் இன்றைய Gen-Z சினிமாவிலோ அது 'நடைமுறை வாழ்க்கையின் கண்ணாடியாக' மாறியிருக்கிறது. பூச்சு இல்லாத, குழப்பங்கள் நிறைந்த, ஆனால் மிகவும் யதார்த்தமான மனித உணர்வாக இன்றைக்குக் காதல் திரையில் கொண்டாடப்படுகிறது!